Amperbroekie

Op het forum kwam het woord braai ter sprake. Blijkt dat verschillende mensen dat geen prettig woord vinden. Ik vind het een geweldig woord, net zoals de meeste Zuid-Afrikaanse woorden. Er komt heel veel beeldspraak bij te pas en de dingen worden gewoon letterlijk bij de naam genoemd.
Neem nu amperbroekie. Dat is Zuid-Afrikaans voor string. Amper een broekje dus, precies wat het is. Een string wordt overigens ook deurtrekkertjie genoemd. Er zijn er nog veel plezante. Hier een kleine bloemlezing:
chirurg = snijdokter
perforator = gaatjesdrukker
kameleon = verkleurmannetje
weekend = naweek
metro = moltrein
plagiaat = letterdief
pacemaker = hartpasaangeër
slijmbal = paaipappie

Omdat het zó lekker was

Gegrilde asperges met sinaasappel en balsamico op gerookte zalm
(voor twee personen)
500 g witte asperges (netto)
zout en versgemalen peper
1 kleine sinaasappel
5 eetl. olijfolie
300 g licht gerookte zalm
1 eetl. boter
1 eetl. balsamicoazijn

Schil de asperges en snijd het harde stuk van de onderkant af.
Kook de asperges 3 minuten met zout.
Giet ze af en laat ze goed uitlekken.
Pers de sinaasappel.
Meng het sap met 3 eetlepels olijfolie en voeg peper toe.
Schenk enkele eetlepels van het sinaasappel-olijfoliemengsel op ieder bord.
Leg daarop, naast elkaar, de plakken zalm – neem licht gerookte zalm.
Verhit een grillpan.
Bestrijk de asperges met de rest van de olijfolie en grill ze 3-4 minuten (dikke asperges halveren).
Verwarm intussen de boter met de balsamicoazijn.
Leg de asperges over de gerookte zalm en druppel er balsamicoboter overheen.
Maal er peper over.

Eigenlijk is dit een voorgerecht. Ik heb de hoeveelheden wat aangepast en wij hebben het gegeten als snelle avondmaaltijd met vers geroosterd brood en boerenboter.

Bron: “Boodschappen” no. 5 – mei 2010 (recept aangepast)

De Wolfsberg

Ik had vandaag een lunchafspraak met wat mensen van een forum. Helemaal naar Groesbeek bij Nijmegen. Ik wist niet eens waar Groesbeek lag, maar Claire (GPS) heeft me feilloos de weg gewezen.
De Wolfsberg is een mooi hotel-restaurant. Het is een grote, wat oudere villa, schitterend gelegen in een natuurgebied net voor je Groesbeek binnenrijdt. Het heeft een parkachtige tuin met een mooi terras vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op het glooiende landschap.

Om buiten te lunchen was het nog wat te koud, maar tegen de tijd dat we aan het dessert en de koffie toe waren was de zon gaan schijnen en zijn we naar buiten verhuisd. Heerlijk zitten daar, ik kon maar niet genoeg krijgen van het mooie uitzicht.

Oh ja, wat ik gegeten heb natuurlijk … een salade met gebakken reepjes tongfilet met een mosterd-dille dressing als voorgerecht en als hoofdgerecht gebakken doradefilet op een bedje van gewokte groenten. Heel erg lekker!


Timing

In juni gaat er in Portugal op grote schaal gestaakt worden. Te beginnen met het overheidspersoneel, maar ik voel de bui al hangen. De rest (luchthavenpersoneel inclusief) zal gestadig volgen. In juni, waarom nu net in JUNI? De timing kon niet slechter zijn. Ik heb trouwens al geruime tijd het gevoel dat ‘iets’ onze vakantie daar in de war zal sturen. De aswolk? Staking? We zullen het moeten afwachten, maar ik heb er geen goed gevoel bij.

Telefoonterreur

De laatste tijd is het weer raak met mensen die mij aan de telefoon van alles en nog wat willen verkopen. Ik probeer ze altijd heel snel doch beleefd af te schepen want ik koop toch niks bij ze.
Gisteren ging de conversatie als volgt. Nu ja, conversatie, de (Nederlandse) man aan de andere kant van de lijn ratelde en ik kon er nauwelijks een speld tussen krijgen …
Hij: “Goedenavond mevrouw, mijn naam is xx en ik mag u een fantastisch aanbod doen van bedrijf yy uit Roosendaal. U weet dat het met ons milieu heel slecht gesteld is en veel blablabla”.
Toen hij even ademhaalde greep ik mijn kans om te zeggen “Zou u het kort willen houden en mij gewoon even zeggen wat u mij wil verkopen”. Na nog wat mooie volzinnen bleek het te gaan om een investering in bosgrond. Ik zei direct “daar heb ik geen interesse in”. Hij weer: “U weet nog niet eens waarover ik het met u wil hebben en u zegt al dat u geen interesse heeft”. Ik weer: “Ik wilde eigenlijk zeggen … (even nadenken om het beleefd te verwoorden)”, waarop hij onmiddellijk repliceerde “dat u niet verder door mij lastig gevallen wenst te worden”. Dat was exact wat ik wilde zeggen, alleen wou ik wat netter verpakken. Maar Nederlanders zijn recht voor de raap, zo ook deze man. We moesten er allebei een beetje om lachen en hij wenste me nog een heel fijne avond.

Begrijpend lezen

Gisteren moest ik naar de bib en tijdens het wandelen van de parking naar het gebouw liep er een klas van het vijfde of zesde leerjaar mee. Zij deden een voetrally in de omgeving van hun school. Ik hoorde de leerkracht roepen ‘goed lezen wat er staat bij vraag 4, ik zal ze nog een keer luidop lezen: bij huisnummer 22 zie je een ander openbaar gebouw. Wat is het huisnummer van dit gebouw?‘ Waarop het jongetje naast me luidop zei: oh, da’s de Openbare Bibliotheek. Die had dus duidelijk niet goed naar de vraag geluisterd! Ik moest wel lachen want hij was zo snel. En ik moest ook aan mezelf denken hoe ik was op die leeftijd … ik zou net dezelfde fout gemaakt hebben.