De fiets ;-)

Hoewel ik gisteren nog een niet-zo-positief stukje schreef over de fiets, of liever over de combinatie ik en fietsen, was uitgerekend ík het die vandaag het initiatief nam om te fietsen. Het was manlief zijn laatste dag vakantie en we waren in Cadzand. Het was prachtig weer en ik had niet zo’n zin in het strand. Manlief was direct akkoord om fietsen te huren.

Na het nuttigen van een broodje gezond in het bijna enige restaurantje dat Cadzand rijk is, vertrokken we op de fiets naar Knokke. Wij houden wel van de mondaine sfeer die daar heerst. Het was maar een tochtje van twaalf kilometer (enkel). Voor een geoefend fietser niet eens de moeite om op te stappen, maar ik vond het ver genoeg. We gingen door de duinen, langsheen het Zwin, langs weilanden om tenslotte uit te komen op de dijk in Knokke-Zoute.

We dronken wat op het terras van een beachclub … 2,80 euro voor een flesje Spa bruis. Eenzelfde flesje kostte in Cadzand 1,95. Tja, in het Zoute betaal je nu eenmaal voor de naam. Maar het was gezellig zitten, dus ik zeur verder niet.
Na nog een ritje langs de luxe villa-appartementen “pieds dans l’eau” (waarvan er heel veel leeg stonden) fietsten we terug naar Cadzand. Daar nog wat gedronken bij de strandtent.

Na het inleveren van de fietsen zijn we ’s avonds terug naar Knokke gereden om te eten. Er is daar keuze te over aan restaurants en zo dineerden wij vanavond met zicht op zee bij Water|L’eau. Nadien maakten we nog een wandeling over het strand met o.a. deze foto als gevolg. Alweer een heerlijke dag.

Thorn


Vanmorgen mijn vriend de buienradar geraadpleegd en wat weerberichten her en der. Eensgezind waren ze: in het oosten van het land werd het mooi weer. Wij gezwind naar het oosten dus, naar het witte stadje Thorn. Nog nooit geweest, maar wel al over gelezen in toeristische gidsen. Het witte stadje is een scheet groot, maar de zon scheen er volop en na onze stadswandeling (wat heet) wachtten er de vele terrasjes.

We hebben geluncht en zijn eindeloos blijven zitten op het terras van La Ville Blanche. Ik onder de parasol, echtgenoot uiteraard in de zon.

Nadien zijn we nog langs de Maasplassen gereden, haren in de wind. Ook nog even rondgekeken in Maasmechelen Village Outlet, maar daar hadden we het heel snel gezien.

Vanavond gegeten bij Petit Sablon in Brasschaat, het kleine broertje van Restaurant Sablon. We waren net op tijd om het dak van de auto te sluiten. Geen minuut later begon het te regenen.

Al met al weer een heel gezellige en zonnige dag gehad.

Nieuwe vriendjes

Ik heb twee nieuwe beste vriendjes: de buienradar en de live cams in binnen- en buitenland. Vanmorgen was het hier maar druilerig. Vanmiddag zag het er al niet veel beter uit maar we gingen toch zeker niet thuis blijven? De buienradar gaf aan dat het kustgebied droog zou blijven. Helaas heeft de buienradar het niet altijd bij het rechte eind. Gelukkig zijn er ook nog live cams! Op de live cams van Cadzand en Knokke zagen we heel veel fietsers in korte mouwtjes en het was er zonnig! Dus wij sito presto naar Cadzand vertrokken alwaar het inderdaad heerlijk weer was. Na een flinke wandeling door het duingebied hebben we nog heel lang op het terras van een strandtent gezeten. Volle zon en een fijne bries, meer hoeft dat voor ons niet te zijn.

Foute drank

Gisteren heb ik zó’n foute drank gemaakt, maar – eerlijk is eerlijk – we vonden het wel lekker! Witte sangria lijkt de laatste modetrend te zijn. We hadden hem al in Portugal gedronken en hier in de bars schijnt hij ook heel populair. Van de week kwam er zo’n cocktailshaker zijn recept demonstreren op TV.
Men neme fruit, als het kan wat rood fruit voor de kleur, en minstens een (halve) appel, een (halve) peer en een (halve) sinaasappel want dat hoort gewoon in sangria. Snij het fruit allemaal in kleine stukjes, doe er de blaadjes van een flinke tak pepermunt bij, giet er een fles witte sangriawijn over en laat een paar uren flink koelen in de ijskast.
Witte sangriawijn? Hoe ziet dat eruit? In geen enkele winkel hier te vinden. Toen herinnerde ik mij dat ik heel vroeger wel eens Canei kocht, een halfzoet licht sprankelend wijntje. Dat moest wel lukken.
De sprankel was er natuurlijk uit tegen de tijd dat de sangria genoeg getrokken had, maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben gewoon de hele karaf soldaat gemaakt.

Gèntsche Fieste

Na twee dagen binnen zitten, vanwege de warmte nog maar eens, had ik wel zin in een avond uitstap. Lekker cruisen met de cabrio, ergens wat drinken, van die dingen. Maar we moeten wel een doel hebben. De Gèntsche Fieste! Een jaarlijks terugkerend 10-daags evenement in het hart van Gent met muziek, dans, theater, voorstellingen, enz. Goed, wij dus op weg naar Gent op deze zwoele dinsdagavond. Je ziet het op de buitentemperatuurmeter: 31° om half negen ’s avonds!

Buiten heel veel muziek was er in Gent ook heel veel volk. Man, man, je kon er echt over de koppen lopen. Vooral bij de populaire podia zoals Pole Pole (echt mijn ding) of Radio Modern was er geen doorkomen aan. Wij hebben dus heel veel sfeer opgesnoven maar ook heel veel al dan niet aangename geuren. Op een gegeven moment sopten mijn voeten in mijn sandalen van het zweet. Ondanks de warmte en de drukte hebben we nog tot heel laat ’s nachts genoten van de muziek en vooral van de uitbundige sfeer.

Voor de fun nog een videootje.