Nooit genoeg


Aangezien we er niet genoeg van kunnen krijgen – van de sneeuw bedoel ik – zijn we vandaag gaan wandelen in de Hoge Venen. Er lag daar zo’n zestig cm sneeuw. Gelukkig was het wandelpad recht tegenover Haus Ternell ‘gebaand’ zodat we prettig konden stappen op de platgewalste sneeuw. We zijn hoop en al zes andere wandelaars – en een sneeuwman – tegengekomen. Heerlijk was het.

Goed en minder goed nieuws

Vanmorgen voor de laatste keer met manlief op controle geweest bij de orthopedist. Het goede nieuws is dat hij per 1 januari terug mag gaan werken (na bijna 4 maanden thuis). Het slechte nieuws is dat hij aan zijn schouder zal moeten geopereerd worden, gedeeltelijk een gevolg van het vorige ongeval. Er zit een zware ontsteking onder een pees en dat moet schoongemaakt worden want de infiltraties hebben niets geholpen.
Het is een kijkoperatie in dagkliniek, dus da’s niet onoverkomelijk maar er hangt een revalidatie en werkonbekwaamheid van drie maanden aan vast. Maal twee! Doordat hij zijn rechter schouder zo’n lange tijd niet heeft kunnen gebruiken is ondertussen de linker schouder overbelast geraakt en ook flink ontstoken. Zucht.
Nu moeten we alleen nog even zien wanneer we dat gaan inplannen want we willen niet dat onze geplande vakanties (maart en juni) in het gedrang komen. Ik hoop dat hij het trekt tot in juli …

Phiew …

Net terug van een ritje naar/van het ziekenhuis – gewoon op ziekenbezoek – met moeder en een tante. Half vijf daar vertrokken en zes uur thuis … anderhalf uur voor 29 km. Met manlief zijn auto (mijne heeft maar twee plaatsen) zonder winterbanden. Het was spekglad en ik heb een paar keer echt geluk gehad. Het is hier alweer sinds twee uur vanmiddag aan ’t sneeuwen en het ziet er niet naar uit dat het snel gaat ophouden.
Manlief zijn auto blijft voorlopig op stal tot er weer winterbanden voorhanden zijn, of tot de sneeuw weg is.

Haar

Daarnet in de supermarkt werd ik aangesproken door een wildvreemde vrouw. Ze vroeg waar ik mijn haar liet knippen want “uw haar is zó mooi geknipt!”. Nu vind ik dat zelf ook hoor. Ik moet er wel bijzeggen dat ik heel gemakkelijk haar heb, veel en dik en het valt vanzelf. ’s Morgens wassen, een half uur aan de lucht laten drogen, dan even met de blazer erop en de handen erdoor en klaar is kees. En zo blijft het dus vijf tot zes weken. Op voorwaarde dat het goed geknipt is, en dat is het dus altijd sinds ik naar deze kapper ga.
Ik ga een percentje vragen want dit is al de vierde klant die ik doorstuur naar mijn coiffeur