Jaaroverzicht 2019

Alvorens ik aan mijn beknopt jaaroverzicht begin, wil ik mijn lezers het allerbeste wensen voor het jaar dat komt. Moge het een jaar zijn van vreugde, gezondheid en geluk. Maak er iets moois van!

2019 was niet echt het jaar van de grote gebeurtenissen. Een jaar van peis en vree en van rust in ons leven. Eén ding dat we niet licht zullen vergeten is de extreme hitte van deze zomer: tweeënveertig graden maar liefst in Vlaanderen!

Verder was het voor ons weer een goed reisjaar. Dat begon al in januari met een rondreis doorheen de prachtige natuur van Costa Rica. Terwijl wij weg waren heeft de schilder ons hele huis geschilderd. Het was fijn thuiskomen in een proper huis zonder in de rommel en het stof te hoeven zitten.

En er volgden natuurlijk nog verschillende reizen en reisjes in de loop van het jaar. Goed voor weer heel veel (slapeloze) nachten in vreemde bedden. Ik leer het nooit af …

Verder ook de gebruikelijke dagtripjes op de fiets – 2.053 km in totaal – en een totaal van 344 km aan wandelingen, aldus mijn Strava app. Daar zal de vakantie in Zwitserland wel voor iets tussen zitten.

En natuurlijk waren er nog de nodige activiteiten met onze Overjaarse Jeugdclub. Daaruit distilleer ik een weekend Leiden waar we verrast werden door een plensbui zoals we nog nooit hadden gezien. Van de auto naar de ingang van het hotel – een afstand van nog geen 100 meter – en we waren nat tot op ons ondergoed. Ik vergeet het nooit!

In 2019 zijn zowel manlief als ikzelf 65 geworden. Daar hoorde een feestje bij waarop familie en vrienden uitgenodigd waren. Het werd een fantastisch mooie dag met prachtig weer, een fijne sfeer, lekkere hapjes en drankjes. Kortom, een dag met een gouden randje.

We prijzen ons gelukkig dat ons gezin, en bij uitbreiding onze familie en vrienden, niet getroffen is door enge ziektes. Meer nog: er is opnieuw een baby geboren, een prachtige kleinzoon voor mijn zus. En zelf hebben wij volop genoten van de bezoekjes van onze kleinzoon. Vooral opa is zijn dikke vriend. Ik gun het ‘opa’ van harte!

Minder aangenaam was de veel te plotse negatieve evolutie van de ziekte (Parkinson) van mijn jongste tante, amper 11 jaar ouder dan ik, en haar overlijden in december.

Wat heeft het jaar 2020 voor ons in petto? Dat is nog een verrassing.

Eén reis is alvast geboekt: in september (nog zó lang!) gaan we op avontuur in Namibië, Botswana en Zimbabwe. En verder zien we wel.

Voor de archieven:
Januari – Costa Rica – 16 dagen – 6 hotels
April – Mallorca – 12 dagen – 2 hotels
Juni – Zwitserland en de Italiaanse Meren – 20 dagen – 5 hotels
Juli – Leiden – 3 dagen – 1 hotel
Augustus – Friesland – 5 dagen – 1 hotel
Oktober – Costa del Sol – 20 dagen – 1 appartement (incl. 1 nacht hotel Córdoba)

Grey hair, don’t care

Van nature ben ik donkerharig. Zoals bij veel donkerharigen zag ook ik al op jonge leeftijd de eerste grijze haren tevoorschijn komen. Ik zal zo’n zevenentwintig geweest zijn.

In het begin verdoezelde ik het grijs met simpele kleurspoelingen want grijze haren, No Way!

Na een tijd waren kleurspoelingen niet meer voldoende dekkend en kwam er verf aan te pas. Daarvoor zat ik om de vijf weken minstens twee uren bij de kapper en het was zeer slecht voor mijn portemonnee.

Fast forward naar 2007.

Moi, Cap d’Agde 2008

Ik was drieënvijftig en was het zo zat om vijfwekelijks uren bij de kapper te zitten. Ik voelde me ook niet meer goed met mijn donkere kleur. Mijn gezicht zag er zo hard en onvriendelijk uit. Het was tijd om de waarheid onder ogen te zien en mijn haar te laten uitgroeien. Ik heb mijn haar altijd ultrakort, dat kon dus snel gefixt zijn.

En inderdaad, na een ontkleuring en enkele knipbeurten was mijn haar weer míjn haar. Natuurlijk grijs. De complimenten vlogen me om de oren. Ook de vraag waar ik mijn haar had laten kleuren, want ‘zo’n mooi grijs!‘.

Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing en, meer nog, mijn grijs haar heeft al veel vriendinnen over de streep getrokken om niet meer te kleuren.

*Grey is the new blonde*

Photo Friday

Eindelijk zijn we in Gent geraakt. De ‘Lichtplanwandeling’ (what’s in a name) stond al van begin deze maand op mijn wenslijstje maar ofwel was het weer te slecht, of er kwam wel iets anders tussen.

We zijn droog aangekomen in Gent, maar het duurde niet lang of de regen werd spelbreker. En een paraplu hadden we niet bij. Die heb ik alleen bij als we hem niet nodig hebben. 🙄

Desalniettemin hebben we toch de hele wandeling volbracht en genoten van het mooie Gent. Kijk maar mee …

Vanallesennogwat

Spijtig dat De Slimste Mens weer voorbij is. Wat heb ik toch weer vaak smakelijk gelachen. Ik weet wel dat de grappen en grollen in scene gezet zijn maar dat neemt niet weg dat het een programma is waar ik super vrolijk van word.

Inmiddels zijn Dieter en Kevin weer onderweg voor de Warmste Week. Hartverwarmend om die twee samen bezig te zien. Binnenkort ook weer Down the Road. Ik kijk ernaar uit.

Dankbaar heb ik gebruik gemaakt van het aanbod van Hebban om de hele advent lang iedere dag een gratis e-book te downloaden. De boeken zijn niet allemaal mijn genre maar er zit zeker fijn leesvoer bij. Nog twee tegoed…

De kortste dag hebben we ook weer gehad. Vanaf nu kunnen we, zij het langzaamaan, uitkijken naar de lente. 🌺 Ik weet het wel, de winter moet nog komen maar aangezien de tijd vliegt en het jaar na jaar sneller gaat kijk ik er al naar uit om over een paar maandjes weer fijne fietstochten te maken en op een zonovergoten terras te zitten.

Ik vrees dat ik nu echt bejaard ben. Laatst stapte ik op een overvolle tram in Antwerpen waar alle zitplaatsen bezet waren. Prompt stond er een jongeman op om mij zijn zitje aan te bieden. Help! Buiten dat ik het heel lief vond, schrok ik toch wel. Zie ik er echt al uit als een bommake?! 👵

Ergernis: hondenpoepzakjes in de heide. Hondeneigenaars willen wel gaan wandelen op de hei maar een vol hondenpoepzakje meenemen om later in de vuilnisbak te gooien is te veel gevraagd. Neen, dat laten ze liever achter OP het wandelpad, of ze verstoppen het achter een struik. En ho maar als je er iets van zegt!

Alle grootbanken zijn in hetzelfde bedje ziek. Wel iedere maand kosten aanrekenen, maar service? Vergeet het. Er werken daar precies geen echte mensen meer. Als je belt krijg je d’office een antwoordapparaat waarin je je naam mag inspreken om teruggebeld te worden. Ik ben al van woensdag aan ’t wachten op een telefoontje (van de KBC, maar bij Fortis is het niet anders).

Gisteren betaalde ik voor een glas thee 3,80 euro. Geen losse thee maar een simpel zakje Lipton Yellow Label. En het was niet eens een gezellige gelegenheid. Schandelijk toch die prijzen hier in België. Voor dat geld drink ik in Spanje vier thees.

Voilà, mijn eerste logje op mijn nieuwe laptop. 😁