Mijn persoonlijkheids ABC

Assertief – ik heb er geen problemen mee om voor mezelf op te komen

Bazig – dat geef ik toe …

Content – ik heb absoluut niks te klagen (maar doe het soms wel)

Direct – ik zeg wat ik denk en dat komt niet altijd even goed over

Eerlijk – oneerlijkheid, op welk vlak dan ook, daar kan ik niet tegen

Fel – ik kan nogal heftig uit de hoek komen (‘furie’ is hier ook op zijn plaats)

Gul – veel liever geven dan krijgen

Humeurig – als iets niet gaat zoals ik het in gedachten had

Impulsief – eerst doen en dan denken … het gebeurt me wel eens

Jaloers – soms wel, op mensen met talenten die ik zelf niet heb

Kwetsbaar – een eigenschap die ik misschien niet zo graag toegeef

Levensgenieter – ik leef aan 200 per uur

Melancholisch – het overvalt mij soms

Nuchter – twee voetjes (maat 41) op de grond

Ongeduldig – wellicht mijn meest onhebbelijke eigenschap

Praktisch – eenvoudige oplossingen zoeken én vinden

Rusteloos – ik kan me met momenten heel erg opgedraaid voelen

Stresskip – in onbekende/nieuwe situaties

Trouw – in de liefde, in vriendschappen, …

Uitsteller – dingen die ik niet graag doe worden wel eens opzij geschoven

Vasthoudend – ik heb een groot pitbull gehalte

Wantrouwig – door schade en schande wijzer geworden

Zorgzaam – altijd zorgend, en kan daardoor moeilijk loslaten

Hier zit ik dan

Het is twee uur ’s nachts. Ik ben, zoals gewoonlijk, om middernacht naar bed gegaan maar ik kon de slaap niet vatten. Gebeurt me wel meer, maar dan draai ik een paar keer en komt het uiteindelijk wel goed. Vandaag niet dus. Temeer daar het weer gratis concert was naast mij. Normaal steek ik dan oordoppen in maar ik heb een flinke verkoudheid en dan irriteren die dingen in mijn oren.

Dus ten langen leste maar terug naar beneden gekomen. Wat forums bezocht, instagram, facebook, maar ’t was overal maar stillekes. Ah ja, een normale mens ligt nu in bed want die moet morgen vroeg op om te gaan werken. Of om andere nuttige dingen te doen.

Gezellig is het hier niet hoor. De haard is uit, en het begint koud te worden. Mijn fleece dekentje biedt gelukkig uitkomst.

Zou ik al aan het eten voor morgen beginnen misschien? De kinderen komen eten en wij pikken om 4 uur onze Kleine Man op van de crèche. Ik heb al druifjes in huis want dat eet hij graag. En kroketten, want dat eet hij ook graag. Net zoals wortels & erwten. En de kalkoenstoofpot die ik een tijd geleden gemaakt had vond hij ook lekker. Dus morgen komt die in de herhaling. Het kind krijgt hier alleen maar wat hij graag eet. Het is een goede eter, een plezier om te zien hoe lekker hij alles vindt. Hij is nochtans klein en fijn: 11 kilo voor een peuter van 15 maanden is echt een lichtgewichtje. Maar hij is – buiten zijn eeuwige snottebellen – goed gezond.

Van de week moest ik even bij hen thuis gaan babysitten en plots zegt hij ‘ik chips eten, ik heb hongerrr‘ (met de franse R) en hij troonde me mee naar de kast waar – vermoed ik – de zakken chips opgeslagen liggen. Geen chips te zien echter! Hij zag het zelf ook en vroeg zo lief ‘mag ik dan een cracotje‘. Natuurlijk mag jij een cracotje, lief kind.

Ik zou ook nog wat Spaanse werkwoorden kunnen oefenen, maar dan doe ik van frustratie straks helemaal geen oog meer dicht.

Ik denk dat ik mij nog op een half slaaptabletje ga trakteren en nog wat ga draaien in mijn bed. Eerst mijn wederhelft stil krijgen … ik hoor hem snurken tot hier beneden!

De regel van drie

Gelezen bij LeveLieze
Goed voor de inspiratieloze dagen.

Drie namen waar ik naar luister

  1. Myriam
  2. Mym (voor de Engelse/Amerikaanse kennissen die mijn naam niet kunnen uitspreken)
  3. schat, ma(ma), oma

Drie plaatsen waar ik gewoond heb

  1. op 600 meter van de Kalmthoutse heide (1954-1976)
  2. Deurne (1976-1979)
  3. op 700 meter van de Kalmthoutse heide (1979-nu)

Drie plaatsen waar ik heb gewerkt

  1. Transportverzekeringen – 2 jaar
  2. Import & export chemicals & pharmaceuticals – 18 jaar
  3. Freelancer bij diverse opdrachtgevers in uiteenlopende sectoren – 21 jaar

Drie dingen waar ik graag naar kijk

  1. Bloemen en planten
  2. Mensen
  3. Foto’s van mooie plekken in de wereld

Drie plaatsen waar ik al ben geweest

  1. Oman … fascinerend
  2. Zuid-Afrika … de verste bestemming
  3. Kenia … mooiste reis ever

Drie dingen die ik graag eet

  1. Frietjes met mayo, ik ben een échte Belg
  2. Een lekker visje zoals tarbot, of rog, of dorade, of …
  3. (Bijna) alles uit de Italiaanse keuken

Drie dingen waar ik naar uitkijk

  1. Weekendje weg met zoon, schoondochter en kleinzoon, in september
  2. Onze reis naar Namibië, Botswana en Zimbabwe
  3. De lente!

De Storm

Ciara hield ons danig in de ban afgelopen weekend. Zondag hebben we er niet veel van gemerkt, buiten de enorme hoeveelheden water die er gevallen zijn.

Maandag las ik op Facebook een bericht van Pier 7 Zandpaviljoen in Vlissingen dat de hoogwaterstand maandag namiddag om 14u50 op +3.60 boven NAP zou staan. Dat wilden wij toch wel eens met eigen ogen zien en eens naar Vlissingen rijden vinden wij geen straf. De stad heeft voor eeuwig een plekje in ons hart omdat onze zoon er tijdens zijn studie vier jaar op kot (kamers) heeft gezeten en we er toen heel vaak kwamen, dit geheel terzijde.

Al van toen we uit de auto stapten voelden we direct dat de wind hier toch een pak harder waaide dan thuis. Moest ik geen zwaargewicht zijn, ik was weggewaaid op de boulevard!

Wat een spektakel! Hoge golven zo ver je kon zien die rij na rij op ons af kwamen ; op het strand dik wit schuim als van een reuzen latte macchiato, … wat een prachtig natuurgeweld. Het zandpaviljoen had voor de allereerste keer de waterkering rond het paviljoen in gebruik genomen. En dat het nodig was!

Twee moedige kerels trachtten de golven te trotseren met hun surfplank. Eentje slaagde erin om in het water te geraken. De tweede probeerde dapper verder maar werd telkens terug op het strand gegooid, ondanks de supporters aan de kant.

Volgens de getijdentabel werd de +3.60 boven NAP lang niet gehaald (+2.65) en was de windsnelheid ‘slechts’ 7 Bft, maar de wind kwam wel recht uit de zee. Binnen in het paviljoen was het gelukkig lekker warm.

Foto’s en een videootje!

De auto's in mijn leven

1972 – Ik heb wel een dingetje met auto’s. Ik was net 18 en ik kon niet snel genoeg mijn rijbewijs hebben. Toen nog zonder examen dacht ik. Ik herinner er mij in ieder geval niets van. Ik leerde rijden met de rijschool en mocht nadien de auto van thuis gebruiken wanneer ik maar wou. Dat was een Peugeot 504 break, zonder servostuur en véél te groot en log. Maar goed, ik was mobiel! Ik reed graag en dat is tot op de dag van vandaag niet veranderd.

Peugeot 504

Met mijn vaders Peugeot heb ik ook mijn eerste accidentje gehad: in een smalle straat tegen een geparkeerde auto gebotst. Ik moest van mijn vader direct terug rijden, anders zou ik misschien nooit meer durven.

1977 – De eerste auto die ik zelf kocht was een spiksplinternieuwe Mini Special 1100. Zilvergrijs met een zwart dak. Wat hebben we veel plezier gehad van dit kleine karretje. We zijn er verschillende keren mee naar Zuid-Frankrijk gereden. Dat we op tijd en stond de verwarming moesten aanzetten op de autostrade om de motor te laten afkoelen – en dit in het midden van de zomer – namen we maar op de koop toe.

Ik in mijn Mini

1984 – Eind 1982 verkocht ik met pijn in het hart en met veel dikke tranen mijn Mini. Ik was zwanger en zou na de geboorte van onze zoon halftijds gaan werken en we vonden dat een tweede auto dan te duur werd. Dat heeft niet lang geduurd want een goed jaar later kocht ik opnieuw een Mini. Een zoveelstehands met de nodige verborgen gebreken. Hij was roestkleurig, meer roest dan kleur, en ik liet hem donkerblauw spuiten met een wit dak.

1988 – De blauwe Mini heeft heeft mij meer gekost aan herstellingen dan dat ik hem betaald had en het koffertje werd na een tijd ook te klein om de spullen van een kleuter (lees: fietsje) mee te vervoeren. De Mini werd vervangen door een nieuwe zwarte Seat Marbella. Niet de mooiste wagen, maar wel budgetvriendelijk én praktisch want als je de achterbank plat legde had je een ruime koffer. Ik ben er tien jaar zeer goed mee geweest en kreeg er zelfs nog een mooie prijs van toen ik hem verkocht.

Seat Marbella

1998 – Ik heb de Seat weggedaan omdat ik zin had in iets met een open dak. Mijn droom was een cabrio, maar dat was op dat moment nog wat hoog gegrepen. Het werd een tweedehands Renault Twingo met vouwdak. Een zwarte. Uiteraard, zou ik zeggen.

Renault Twingo

2006 – De Renault Twingo heeft zijn kilometers gedaan tot in augustus 2006, vlak voor mijn 52ste verjaardag, mijn oog viel op een annonce van een (zwarte, hoe kan het ook anders) recente tweedehands Peugeot 206CC. Die moest en zou ik hebben. Ik heb niet eens geprobeerd nog iets van de prijs af te krijgen. Een heerlijke wagen waarmee ik gereden heb tot in oktober 2017. Toen was het beestje helemaal op. Bovendien was ik al een jaar met pensioen en hadden we geen twee auto’s meer nodig.

Ik in mijn Peugeot cabrio

Sindsdien delen we mijn man zijn wagen die we in 2016 kochten. Da’s nog een verhaal op zich … Op een dag gingen we naar de garage voor nieuwe ruitenwissers voor mijn man zijn Nissan Juke en in de showroom zagen we het nieuwe model van de X Trail staan. We waren allebei per direct verkocht. Maar de Juke was nog maar drie jaar oud… Toch eens wat info gevraagd, proefrit gemaakt en hopeloos verloren. We gingen naar huis met een bestelbon voor een zwarte Nissan X Trail. De ruitenwissers voor de Juke kregen we er gratis bij. 😅