Dank jullie

Ik wil iedereen bedanken die gereageerd heeft op de logjes in verband met mijn ziekte. Ik had niet meer de moed om er overal een persoonlijk woordje onder te schrijven, maar ik heb het allemaal gelezen en ik waardeer jullie steun heel erg.

Ik ga vandaag nog een paar uurtjes genieten van het gezelschap van mijn gezin. Zolang ik afleiding heb, denk ik niet aan het vreselijke dat me vanaf morgen te wachten staat.

Ik weet niet wanneer ik hier terug ga schrijven (buiten de paar postjes die al klaar stonden) en of ik ga vertellen over mijn ervaringen. Het zal ervan af hangen hoe ik me voel en of ik er behoefte aan heb.

Tot ….

30-week Song Challenge – 21

Vandaag het volgende deel van mijn 30-week song challenge, afgekeken bij Satur9’s World.
Music Maestro Please.

A song you like with a person’s name in the title

Nog eens een Frans chanson uit mijn jonge jaren. Ik ga voor Aline van Christophe, een van mijn lievelingsnummers ook al was ik amper 11 jaar toen het uitkwam.
Christophe (pseudoniem van Daniel Bevilacqua) overleed op 16 april jl. aan een longaandoening, 74 jaar oud. RIP Christophe.

Muziekjes

Afgekeken van Satur9’s World: een song bedenken aan de hand van één woord en zonder te googlen. Ziehier mijn bijdrage … (heb wel een beetje vals moeten spelen want kende niet meer alle uitvoerders)

Something to Wear – You can leave your hat on – Joe Cocker
Something to drink – Red, red wine – Neil Diamond
A Place – Aentwaerpe – De Strangers
A food – American Pie – Don McLean
An animal- Tiger feet – Mud
A Number – Draai dan 797204 – Will Tura
A Color – Yellow submarine – The Beatles
A Girl’s Name – Bernadette – The Four Tops
A Boy’s Name – A boy named Sue – Johnny Cash
A Profession – Please Mister Postman – The Carpenters
Day of the Week – Monday, monday – The Mamas and the Papas

Het huis en de Tuinen van Claude Monet

Stel niet uit tot morgen, wat je vandaag kan doen‘, dat is een uitdrukking die ik heel hoog in het vaandel draag. Zeker nu!

En toch was het er nooit van gekomen om de Tuinen van Monet te bezoeken. Ze stonden nochtans al lang op mijn verlanglijstje.

De tuinen zijn kleiner dan ik had gedacht, maar zeker een bezoek waard. Er waren uiteraard ook wel gedeeltes afgesloten omdat het niet mogelijk was om daar ‘éénrichtingsverkeer’ toe te passen.

Een explosie van kleuren stond ons te wachten toen we het online aangekochte ticket op stipt het gereserveerde uur lieten scannen. Geen mooi getrimde borders hier, maar eerder prairie-achtig, veelal op kleur gesorteerd.

Le Jardin d’Eau is een mooie waterpartij met waterlelies en omzoomd door kleurige bloemen.

Le Jardin d’Eau

Le CLos Normand, de oprijlaan naar de woning die een boomgaard herbergt, een kruidentuin en lange rijen geurige lavendel en vlinderstruiken met honderden zoemende bijen en fladderende vlinders.

Le CLos Normand

In de grote woning uiteraard veel schilderijen, maar ook mooie meubelen en gebruiksvoorwerpen. Monet was duidelijk geen arme man …

Ik hou het bij wat foto’s.

Angst

Ongeloof
Angst

Vertwijfeling
Angst

Dit kan ik niet aan. Dit wil ik niet.
Angst

Alles is zwart, pikzwart
Verlammende angst

De zes letters staan op mijn netvlies gebrand.

K A N K E R

Of hoe mijn/ons leven van de ene op de andere dag verandert.

Wat eraan voorafging en wat er volgt… ik schrijf het morgen onder paswoord. Niet omdat niet iedereen het mag lezen, maar omdat misschien niet al mijn lezers hiermee geconfronteerd willen worden.

Wil je meelezen? Vraag dan eenvoudigweg het paswoord.

30-week Song Challenge – 20

Vandaag het volgende deel van mijn 30-week song challenge, afgekeken bij Satur9’s World.
Music Maestro Please.

A song that has many meanings to you

Ik vind Het Dorp van Wim Sonnevelt wel een hele mooie. Het brengt me terug naar mijn kindertijd. Wij zijn opgegroeid met Wim Sonnevelt en Toon Hermans.

De nostalgie gaat verder dan dat. Het lied doet me terugdenken aan warme zomervakanties bij mijn grootouders op de boerderij, aan spelen in het hooi met mijn jongste tante, we scheelden maar 11 jaar.

Dit dorp, ik weet nog hoe het was,
de boerenkind’ren in de klas,
een kar die ratelt op de keien,
het raadhuis met een pomp ervoor,
een zandweg tussen koren door,
het vee, de boerderijen

Alles is vergankelijk, alles komt en gaat. De boerderij uit mijn jeugd is omgebouwd tot moderne woning, het vee is weg uit de stallen, de zandwegen tussen het koren zijn geasfalteerd. De korenvelden van toen zijn verkaveld en onherkenbaar door de nieuwbouwwoningen. Alles wat rest is een foto van mijn zusje (links vooraan) en mij (midden vooraan) met mijn jonge tante en de meisjes van de KLJ in het hooi (of is het stro?).

Dat dorp van toen, het is voorbij,
dit is al wat er bleef voor mij:
een ansicht en herinneringen.

Break 4

Ja, we zijn nog maar eens weg. Onrust en ongerustheid drijven me het huis uit. Later misschien meer daarover.

Zondag zijn we in alle vroegte naar de Ardennen vertrokken. Daar is zoonlief met zijn gezin op vakantie en we gingen een dagje op bezoek. We moesten tenslotte de boontjes, die we in zijn groentetuin geplukt hadden, gaan afgeven. Met andere woorden: alle redenen zijn goed.
Wat hadden we ongelooflijk veel geluk met het weer. We hebben een lange wandeling gemaakt en nadien heerlijk afgekoeld in het zwembad.

Wandelen en plonsen

Omdat we dan toch al in de provincie Luxemburg waren, vonden we dat we er best nog een paar daagjes extra aan konden vastknopen. Neen, we gaan nog niet naar huis.

Na een rustige nacht in de vakantievilla zijn wij maandagmorgen richting Evreux gereden, met een korte sightseeing / lunch stop in Reims. Ik heb geen glaasje champagne gedronken. Ik ben er niet zot van.

Cathédrale Notre Dame, Reims

Late namiddag vlot ingecheckt in het hotel in Évreux, restaurantje gezocht (bleek niet evident op een maandag) en heerlijk gegeten aan een spotprijs, zoals dat eigenlijk overal kan in Frankrijk.

Ô Saveurs, Évreux

Vandaag staat er een bezoek aan het Huis en de Tuinen van Monet in Giverny op het programma. Daar wou ik al jaren naartoe, maar het kwam er nooit van. Op de valreep kon ik nog een redelijk gunstig timeslot boeken. Oef!

In de vooravond gaan we nog een stukje verder reizen in Normandië, gaan we lekker eten bij een favorietje van ons in Caen en blijven we nog een paar dagen ter plaatse.

Vakantie. Genieten. Zo lang het kan.

Fietsen en zo

Wat hebben we weer een paar dagen heerlijk gefietst in Nederland. Vorige week zondag waren we thuis vroeg vertrokken zodat we al om 10u in Almere waren. Koffie gedronken in het hotel en vertrokken voor een rondje Gooimeer. Een afwisselende fietstocht langs de oever van het meer, door mooie stadjes zoals Blaricum, Huizen en de vestingstad Naarden. En ook stukken door heel mooi bosgebied. Ritje van 49 km.

Rondje Gooimeer

Maandag stond er een rondje Loosdrechtse Plassen op het programma. Een stukje ervan (Loenen aan de Vecht) hadden we vorig jaar al eens gefietst maar het is er zo mooi dat we het geen probleem vonden om hier nog eens langs te fietsen. Zolang er water in de buurt is zijn wij gelukkig. En gebrek aan water is er daar niet. 73 km gefietst! Mijn langste rit ooit, zegt Strava.

Rondje Loosdrechtse Plassen

De geplande rit op dinsdag hebben we moeten schrappen want het weer liet ons helaas in de steek. Fietsen in de regen, daar heeft een salonfietser zoals ik geen zin in. Dus zochten we een plek waar het wat droger was, en dan bieden buienradar en webcams uitkomst.

Op naar Scheveningen! Het was er droog maar daar was dan ook alles mee gezegd. Volgens mij moet Scheveningen zowat het lelijkste strand van Nederland hebben. Eigenlijk hebben we weinig strand gezien want het zicht op strand en zee wordt volledig weggenomen door de strandtenten die bijna óp elkaar staan. Twintig jaar geleden was het hier al erg, nu is het Heel Erg. Nee, doe mij de Zeeuwse kust maar. Ook hier en daar een strandtent maar je ziet er wel nog overal de zee. Gelukkig is er een beetje kunst te bewonderen op de boulevard. Dat maakt het daar tenminste nog wat aantrekkelijk.

Scheveningen

Vrijdag hebben we de Beeldenroute in Lissewege nog eens gedaan. Duidelijk een corona editie. Veel minder kunstwerken en weinig dat me aansprak.

Beeldententoonstelling Lissewege

Maar we hadden de fietsen mee en hebben een fietstocht gemaakt in de omgeving, door de polders naar de zee. In Heist compleet lege strandbubbels gezien. Geen kat, echt geen kat!
Ter hoogte van Glacier de la Poste in Knokke klapte mijn achterband. Bij een e-bike niet zo eenvoudig zelf te herstellen en zeker niet als je geen gerief bij hebt. Gelukkig was er honderd meter verder een fietsenverhuur waar ze de klus vakkundig geklaard hebben. Terwijl genoten wij van een ijsje. Leuke dag gehad!

Fietstocht van Lissewege door de polder naar zee (46 km)

Gisteren was het dan eindelijk de afscheidsdienst van onze nonkel die in april is overleden aan Covid-19. Een afscheid zoals hij het zich gewenst had, met mooie teksten en mooie muziek tijdens de dienst. En een bourgondische koffietafel achteraf waarop bijna de voltallige familie aanwezig was. Fijn om de neven en de nichten nog eens terug te zien, alleen jammer dat het vrijwel altijd voor een onaangename gelegenheid is.
Such is life, zeker?

En natuurlijk was onze dag niet compleet zonder … een fietstocht, jawel. Een toerke van 24 km had mijn metgezel gezegd. Het waren er uiteindelijk veertig. Afstanden schatten is niet zijn sterkste kant. En dat met zo’n warm weer!