30-week Song Challenge – 30

Vandaag het laatste deel van mijn 30-week song challenge, afgekeken bij Satur9’s World.
Music Maestro Please.

A song that reminds you of yourself

De laatste en misschien wel de moeilijkste.
Ik heb gekozen voor You don’t own me van Lesley Gore. Een nummer uit de roerige jaren ’60, de protestjaren, de jaren van bevrijding en ontwikkeling. Denk maar aan de hippies, de Dolle Mina’s, de provo’s.
Dit nummer is heel vaak gecoverd.
Ik hou het bij het origineel.

And don’t tell me what to do
Don’t tell me what to say
And please, when I go out with you
Don’t put me on display ‘cause
You don’t own me

Vista

Even een terugblik op onze lunch ter gelegenheid van onze vierenveertigste huwelijksverjaardag. Die hebben we in stijl gevierd op 11 september – alweer meer dan twee weken geleden – met een lunch bij Vista in Willemstad. In Nederland wordt er wat losser omgegaan met het hele corona gedoe én we hadden al een paar keer voortreffelijk gegeten bij Vista.

Handen ontsmetten, tafels ver uit elkaar, maar geen mondkapjes. Ook het personeel droeg geen mondkapje. En we moesten ons niet registreren … wat trouwens ook overbodig zou geweest zijn want we hadden bij de reservatie onze naam en telefoonnummer al doorgegeven.

Een heel ontspannen lunch dus, op het mooie terras aan het water met uitzicht over het Hollands Diep en de jachthaven van Willemstad.

Vista hanteert een iets andere formule dan de klassieke restaurants. Alle gerechten zijn tussengerecht porties, wat ik persoonlijk heel fijn vind omdat je dan meerdere gerechtjes kan proeven. Nu ben ik helaas nog niet op mijn normale ‘eet’, dus ik heb het gehouden bij drie gerechten van de kaart en daar had ik ruim voldoende mee. Manlief koos voor het dagelijks wisselend 4-gangen lunchmenu. Voor hem – heel grote eter – had het wat meer mogen zijn.

En wat hebben we dan zoal gegeten?

We begonnen uiteraard met een aperitief en een paar amuses.

Ik had als eerste gerecht Noordzeekrab en langoustine gevolgd door Noordzeetong en een dessert van meloen.

krabsalade | basilicum | langoustine | avocado | Granny Smith
Noordzeetong filet, gepocheerd | tuinbonen | zeekraal | cantharellen | truffelsaus
mango panna cotta | meloen soorten | basilicum ijs | campari

Aan de overkant was er Zeebaars (tartaar) met langoustine, gevolgd door Kabeljauw met geschaafde truffel.
Hoofdgerecht was Kalf met cantharellen en dessert was gemarineerde Ananas met een quenelle vanilleijs.

zeebaars, tartaar | langoustine | truffeljus
kabeljauw | beukenzwammen | erwtenpuree | truffel
kalfshaas | Hoekse rooie | cantharellen | prei | tijm jus
ananas, gemarineerd | macaron | Madagascar vanilleijs

Ook de aangepaste wijnen hebben ons goed gesmaakt.

Afsluiten deden we met lekkere koffie en veel mignardises.

We gaan nog eens terug naar Vista want ook binnen is het heel aangenaam en gezellig zitten. En redelijk betaalbaar, ondanks de Michelinster.

30-week Song Challenge – 29

Vandaag het volgende deel van mijn 30-week song challenge, afgekeken bij Satur9’s World.
Music Maestro Please.

A song you remember from your childhood

Ik kan mij niet herinneren dat er bij ons thuis veel naar muziek geluisterd werd. Mijn eerste ‘eigen’ muziek waren de LP’s van Vive la France die mijn zus en ik in onze jeugd van ons zakgeld kochten. Franse chansons dus: Sylvie Vartan, Jacques Dutronc, Mireille Mathieu, Julien Clerc, …
Ik kies vandaag voor Tous les garçons et les filles van Françoise Hardy uit 1962, mijn kindertijd.

Tous les garçons et les filles de mon âge
Se promènent dans la rue deux par deux
Tous les garçons et les filles de mon âge
Savent bien ce que c’est qu’être heureux
Et les yeux dans les yeux et la main dans la main
Ils s’en vont amoureux sans peur du lendemain
Oui mais moi, je vais seule par les rues, l’âme en peine
Oui mais moi, je vais seule, car personne ne m’aime

Mijn leesgewoonten

Bij Satur9 zag ik deze leuke tag, ik neem hem graag over. Wil je dat ook doen? Ga je gang!

Wanneer en hoe lang lees je?

Ik probeer dagelijks te lezen, maar dat lukt me niet altijd. De laatste tijd (en dan spreek ik over vele maanden) ben ik vaak te rusteloos om te lezen en kan ik mij niet concentreren op wat ik lees. Tien keer dezelfde paragraaf lezen en dan nog niet weten waar het over gaat …
Op dit moment gaat het weer even wat beter en ben ik weer volop in leesmodus.

Waar lees je?

Ik lees vooral buiten, in de tuin. Als we naar zee gaan, in binnen- of buitenland, heb ik ook altijd mijn e-reader bij. Ik vind het zalig om op het strand te zitten lezen.

Zandpaviljoen Pier 7 in Vlissingen, 20/9/2020

Koop je vaak boeken?

Voor mezelf heb ik al jaren geen papieren boeken meer gekocht, wel heel veel e-books. Ik koop wel papieren voorleesboeken voor mijn kleinzoon. Hij heeft hier zijn eigen schap in de boekenkast.

E-reader of papier?

E-reader, zonder twijfel. Gedaan met valiezen vol zware boeken meesleuren op vakantie. Elk een e-reader met een honderdtal boeken erop, zo komen we de vakantie wel door.
Maar ook thuis lees ik alleen nog boeken op mijn e-reader.

Favoriete kinderboek?

Geen idee.

Favoriete genre?

Literaire/psychologische thrillers, meestal van Nederandse auteurs.
Al kan ik een mooie roman ook wel smaken.

Van welke schrijver lees je elk boek?

Van geen enkele. Bij thrillerschrijvers is het vaak zo dat het veelschrijvers zijn en op den duur weet je wel zo’n beetje welke kant een boek uit gaat.

Welk boek moet iedereen gelezen hebben?

Smaken verschillen.

Welk genre zou je nooit lezen?

Fantasy, science fiction, detectives.

Fictie of non-fictie?

Beide. Hoewel ik veel meer fictie lees.

Is er een boek dat je leven veranderd heeft?

Mijn leven veranderd niet, maar ik heb wel geleerd en inzichten gekregen van bepaalde boeken. ‘Om wie je bent’ van Aaltje van Zweden is daar een mooi voorbeeld van.

Ken je rechten!

Laat je niet doen! had ook de titel van dit stukje kunnen zijn. Ik vertel u waarom …

Eind september vorig jaar, lang voordat er sprake was van een coronacrisis, boekten wij vliegtickets naar Namibië, Botswana en Zimbabwe voor elf maanden later. Landarrangement werd apart van vliegtuigtickets geboekt.

En toen kwam de coronacrisis en hoe ernstiger de situatie wereldwijd werd, hoe meer ik van die vakantie af wou. Maar als ik zelf zou annuleren, dan waren we ons geld kwijt want epidemie/pandemie wordt niet gedekt door de annulatieverzekering. En het waren dure tickets.

Tot ik begin mei op een Afrika-groep op Facebook van andere reizigers las dat onze vlucht was geannuleerd. Gedupeerde reizigers kregen twee opties: de vlucht onmiddellijk herboeken op een latere datum of een voucher ontvangen voor de waarde van de tickets met een geldigheid van één jaar. Na een jaar zou dan bekeken worden of terugbetaling eventueel mogelijk was. Het woord ‘eventueel’ beviel me niet.

Wij wilden geen van beide. Ik heb toen de rechten voor vliegtuigpassagiers eens goed nagelezen en het bleek dat wij helemaal geen genoegen moesten nemen met een herboeking of een voucher. Wij konden onmiddellijke terugbetaling eisen. Van de tickets én van de geboekte extra’s (waarover KLM met geen woord repte).

Zo gezegd, zo gedaan. Er werd nog geprobeerd om ons toch te overtuigen die voucher te accepteren maar de dame aan de telefoon merkte snel genoeg dat ik niet te overtuigen was. We hebben er meer dan vier maanden op moeten wachten maar inmiddels werd alles uiteindelijk toch tot op de laatste cent terugbetaald.

Het landarrangement hadden we verplaatst naar augustus 2021, maar aangezien ik niet weet of ik – vanwege mijn ziekte – volgend jaar capabel ga zijn om zo’n zware reis te doen (ik krijg nog een correctie-operatie) heb ik deze inmiddels ook geannuleerd. Geen kopzorgen meer voorlopig. En geen lange termijn plannen.

Zucht

Ja, ik slaak een hele diepe zucht. Meer dan een zelfs.

In december overlijdt onze kinderloze ongehuwde tante. Ik word als chinese vrijwilliger aangeduid om in samenwerking met een bureau (*) de nalatenschap te regelen.

Met hindernissen.

Hindernis no. 1 is dat een van de erfgenamene in een land buiten de euro-zone woont, met name de V.S. Er zijn heel veel papieren ingevuld, borgstellingen gedaan, volmachten gegeven en ontvangen, enz. De kaft op mijn bureau zag ik met de dag voller worden.

Tante was niet onvermogend wat natuurlijk fijn is voor de erfgenamen en zij had nogal wat verzekeringsproducten bij diverse banken. En dat is meteen hindernis no. 2 want wat een gedoe om die dingen vrij te krijgen. Hindernis no. 1 was hier een extra issue.

En hindernis no. 3 is het feit dat onze nonkel – erfgenaam van zijn overleden zus – overleed nog voor de nalatenschap van tante ‘uit de voeten’ was. Waardoor alles nu stilligt en twee keer zo moeilijk wordt.

Ik heb vandaag weer wat extra papieren bij in mijn kaft gestopt. Het houdt niet op.

(*) Tip: de helft goedkoper dan de notaris en exact dezelfde service.
(**) Logje gesschreven voor mijn ziekte, maar we zijn vandaag – 9 maanden na tantes overlijden – nog geen stap verder.

We zijn er nog eens mee weg

Ons eerste weekend weg na mijn operatie is een feit. Onze huwelijksverjaardag, het mooie weer … dan gaan wij niet thuis blijven.

We hadden het weekend vrijdag al in stijl ingezet met een uitgebreide lunch bij Vista in Willemstad. In Nederland wordt er wat losser omgegaan met het hele corona gedoe én we hadden al een paar keer eerder voortreffelijk gegeten bij Vista.

Een heel ontspannen lunch dus, op het mooie terras aan het water met uitzicht over het Hollands Diep en de jachthaven van Willemstad.

Lunch bij Vista

Ik heb dan ook meteen maar een kamer geboekt bij Van der Valk in Middelburg. Dat wij van Zeeland houden is geen geheim en vanuit Middelburg kunnen we gemakkelijk alle kanten uit. We hebben de fietsen bij, want ik mag ‘op ’t gemakske‘ wat fietsen met mijn trombosebeen.

Zo fijn om weer eens weg te zijn …

Zeeland