Gezinsweekend

Eindelijk hebben we het cadeau, dat we voor onze 65ste verjaardag vorig jaar van onze kinderen hadden gekregen, kunnen ‘opsouperen’.

Een weekend aan zee met zoon, schoondochter en, uiteraard, Kleine Man.

In België heb je geen garantie op mooi weer en dat zullen we geweten hebben. Toen we vrijdagmiddag in Oostende voor de stoplichten stonden, daverden we bijna uit onze auto. (*) Man, wat een wind! Spectaculair om te zien maar wel gevaarlijk. Een strandwandeling behoorde dan ook niet tot de mogelijkheden. We geraakten niet eens de dijk over en de politie maande ons aan om terug te keren en binnen te blijven.

Daar had zoonlief geen oren naar en hij waagde zich toch even buiten. Alwaar hij bijna meegesleurd werd door Odette.

Zoonlief ‘hangend’ tegen de wind in

Vrijdagavond dus in het complex maar iets gegeten. Geen hoogvlieger, maar ook niet slecht. We hebben wel lang moeten wachten maar Kleine Man heeft zich voorbeeldig gedragen.

Zaterdag waaide de wind nog even hard. De kusttram reed niet meer vanwege de massa zand die op de sporen lag.

Wat zouden we eens kunnen doen? We hadden zoveel plannetjes gemaakt maar met zo’n weer konden die niet doorgaan. In Vayamundo waar we logeerden was er wel een speeltuin, maar ouders mogen niet mee binnen en om zo’n kleintje daar alleen te laten spelen … veel te gevaarlijk! Het ballenbad was helaas niet open.

Dan maar visjes kijken in Sea Life in Blankenberge. Kleine Man vond het heel leuk. Ik schrik er ook altijd weer van wat zo’n kleintje van nog geen drie jaar al kent. ‘Kijk oma, zeepaardjes’ of ‘pin(g)uïns’ en een ‘dikke schildpad’.

Kwallen in Sea Life

Na ons bezoek aan Sea Life scheen zowaar de zon en zijn we op het strand gaan spelen tot de wind weer aantrok.

Jongens onder mekaar – synchroon springen met papa en opa is moeilijk als je korte beentjes hebt

’s Avonds lekker gegeten bij Brasserie José waar Kleine Man toch weer meer dan anderhalf uur braaf in zijn stoel heeft gezeten zonder te zeuren. Een voorbeeldig kind!

Zaterdagnacht weer zo’n storm. Ons appartement lag op een hoek waar de wind met oorverdovend lawaai langsheen raasde. We hebben allemaal onrustig geslapen.

Zondag na het ontbijt opgeruimd en uitgecheckt en ‘wat gaan we eens doen’ want het was nog altijd geen weer om buiten te komen. De weerapp bekeken en in Knokke zag het er beter uit. Met een beetje geluk mochten de emmer, de pondjes en de schuppen toch nog uit de auto komen.

Zo gezegd, zo gedaan. Tegen dat we in Knokke waren kwam de zon erdoor en het waaide er lang zo erg niet als in Oostende. We hebben fijn op het strand gespeeld en een eind gewandeld om naar de kite surfers te kijken.

Na nog een lekkere pannenkoek was het tijd om naar huis te rijden. Kleine Man in tranen want hij had nog niet genoeg gespeeld. En hij was doodop!

Ondanks het weer was het een fijn weekend. Het samenzijn was toch hetgeen waarvoor we het deden. We gaan dat nog eens overdoen, met hopelijk mooier weer.

Kite surfers

(*) Gelukkig hadden we een autostaanplaats geboekt in de ondergrondse garage. Ik zou niet graag de schade betalen aan de auto’s die op de dijk geparkeerd stonden!

Auteur: MyriamC

vrouw / moeder / oma / levensgenieter / wereldreiziger / #foreveronvacation Mijn motto: YOLO!

53 gedachten over “Gezinsweekend”

  1. Ja,, k vind het zo mooi, had het er nog over met Liefste, dat ik binnenkort een keer naar de vuurtoren van Workum wil, liefst op een winderige dag, omdat ze daar dan ook gaan kitesurfen vaak… precies daarom 😉

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.