Irritatie

Manlief moest zich gisteren melden bij de politie, op last van het parket, in verband met zijn ongeval van februari 2009. Het parket had namelijk nog wat vragen en er moest (weer) een verhoor afgenomen worden. Ik zei nog tegen hem ‘zeg dat ze een kopietje nemen van alle andere verhoren die ze al afgenomen hebben’. Enfin, goed, wat moet dat moet, hij er naartoe. Hij had een afspraak met ene inspecteur W. , tussen 12 en 16 uur. En nee, het kon niet later want zij werkt maar tot 16 uur. Komt hij daar toe om half twee en wordt hem simpelweg medegedeeld dat inspecteur W. die dag vrij heeft genomen. WTF! Wat bezielt zo’n mens? Afspraken maken en ze dan niet nakomen! Manlief moet daar wel een halve dag verlof voor opnemen want hij kan daar onmogelijk voor vier uur zijn. Gelukkig was de receptionist zo vriendelijk om iemand anders te vragen het verhoor af te nemen. Op tien minuten stond hij terug buiten, na nog maar eens hetzelfde verhaal te hebben verteld. We worden daar zo moedeloos van want er komt maar geen schot in de zaak.

Als klap op de vuurpijl zat er dan bij de post nog een brief van het ziekenfonds, dat ze naar aanleiding van het ongeval van 9 september 2010 een dossier geopend hebben en of manlief hierover een paar documenten kon invullen. Ik heb even heel kwaad per mail gereageerd dat dit dossier (met hetzelfde nummer nota bene) al anderhalf jaar bestaat en al meer dan een jaar afgesloten is. Wat een organisatie zeg!