Even klagen

Na een week zomeruur ben ik er nog steeds niet aan gewend. Als de wekker gaat voor manlief [op het ontieglijk vroege tijdstip van 4u50: hij gaat met de fiets naar zijn werk (75 min. rijden), moet om 7u beginnen en wil eerst nog uitgebreid douchen voor hij aan zijn dagtaak begint, maar dit volledig terzijde] ben ik klaarwakker. Normaal gezien slaap ik nadien nog wel terug in, nu dus niet. En dankzij de twee liter water die ik overdag drink moet ik er ’s nachts ook minstens twee keer uit, ook al probeer ik die twee liter in de voormiddag weg te werken.

’s Avonds vroeger naar bed brengt geen zoden aan de dijk want dan ben ik zo fris als een hoen [hoentje zou een understatement zijn in mijn geval].

Ik hoop op beterschap naarmate de lente vordert …

Blue Moon

Wat zal ik weer heerlijk wakker liggen vannacht. Het is namelijk weer volle maan, en niet zomaar eentje. Het is de tweede volle maan van de maand december, wat door NASA officieel Blue Moon genoemd wordt. Bovendien zou er in de loop van de avond ook nog een gedeeltelijke maansverduistering te zien zijn. Het kan niet op dus. Ik zal in ieder geval weer blij zijn dat we twee nachten verder zijn.

Slapen

Slapen gaat de laatste weken weer enorm moeizaam. Ik slaap nog net door de wekker van zoonlief, maar vanaf het moment dat hij in de badkamer staat – 6u – ben ik klaar wakker en lukt het slapen niet meer. Hartkloppingen en meer van dat ambetants zijn dan mijn deel. Misschien moet ik mijn schildklier nog maar eens laten controleren, die was de vorige keer ook de boosdoener. Toen is mijn medicatie verhoogd en ik sliep weer als een roosje. Da’s nog maar een maand of negen geleden en ik sta niet echt te springen om de dosis nog te verhogen. Maar goed, slecht slapen is al helemaal niks.